به گزارش سرویس حوزه و دانشگاه روزپلاس، روایت زیر را از کتاب «بحارالأنوار»؛
امام علی علیه السلام :
مَنْ أیْقَنَ أنّهُ یُفارِقُ الأحبابَ، ویَسکُنُ التُّرابَ، و یُواجِهُ الحِسابَ، و یَسْتَغْنِی عَمّا خَلَّفَ، و یَفْتَقِرُ إلی ما قَدَّمَ، کانَ حَرِیّا بِقِصَرِ الأملِ و طُولِ العَملِ.
هر که یقین کند که از دوستان جدا خواهد شد و در دل خاک خواهد خفت و حساب و کتابی در پیش رو دارد و آنچه بر جای می نهد به کارش نخواهد آمد و به آنچه پیش فرستاده نیازمند است، سزاوار است که رشته آرزو را کوتاه و دامنه عمل را دراز گرداند.
بحارالأنوار : ۷۳/۱۶۷/۳۱