به گزارش روزپلاس، با توجه به دستور تاریخی مقام معظم رهبری در خصوص حق تحصیل مهاجرین در ایران، حمید بوالی فعال فرهنگی و رسانه‌ای در صفحه‌ی خود نوشت:
مدت زیادی به شروع سال تحصیلی نمانده و تعداد زیادی از بچه‌های مهاجر بلاتکلیف هستند. در این نوشتار کوتاه به اینکه اساس حق تحصیل کودکان مهاجر از کجا می‌آید اشاره می‌کنم؟
به طور کل سه نگاه به این مقوله وجود دارد:
یک. از منظر نگاه انسانی: تحصیل از جمله حقوق اولیه هر انسانی در هر جای دنیاست. حقوق بدیهی و اولیه کودکان باید تحت هر شرایطی اعمال شود و تغییر جغرافیا تفاوتی در حق بودن آن به وجود نمی‌آورد. علاوه بر آن کودکان مکان زندگی‌شان را انتخاب نکرده‌اند. آنها به واسطه تصمیم بزرگترهایشان در شرایط مهاجرتی قرار گرفته‌اند. انسانیت حکم می‌کند که حقوق اولیه آنها تحت تاثیر آن تصمیم قرار نگیرد.
علاوه بر همه این موارد اصولا نگاه کردن به نژاد کودکان و اجازه دادن یا ندادن به تحصیل آنها بر مبنای آن، نگاهی نژادگرایانه است.
دو. از منظر امنیت ملی: با به وجود آوردن امکان تحصیل برای کودکان افغانستانی، ریسک انتخاب راه‌های خطرناک نه فقط برای فرد بلکه برای جامعه ایرانی کاهش پیدا می‌کند. کودک افغانستانی که مشغول تحصیل در مدارس ایران می‌شود عموما از رفتن به سمت راه و روش‌های زندگی پرریسک برای اجتماع بازداشته می‌شود. علاوه بر آن به وجود آوردن امکان تحصیل کودکان افغانستانی نقش بزرگی در همزیستی مسالمت آمیز میان این بزرگترین اقلیت ساکن در ایران و شهروندان ایرانی دارد. بچه‌ها در مدارس ایرانی عموما با کودکان و معلمان ایرانی ارتباط می‌گیرند و آن تصویر پرسوءتفاهم برساخته توسط رسانه‌ها کنار می‌رود و ادغام جامعه مهاجر در جامعه ایرانی بدون جبر صورت می‌گیرد. جامعه ایران با تحصیل کودکان افغانستانی قطعا سالمتر و ایمن تر است.
سه. از منظر منافع ملی: خیلی از کشورهای دنیا که به دنبال تامین منافع از راه‌های نوین مثل دیپلماسی فرهنگی هستند مدارسی خارجی با صرف هزینه فراوان در کشور دوم به وجود می‌آورند تا نمایندگان فرهنگی برای خود تربیت کند و حافظان منافعی در آن کشور از خود آن جامعه به وجود آورد. در خود افغانستان مدارس کره‌ای و ترکیه‌ای وجود دارد. کالج‌های آمریکایی و اروپایی هم که مشهور است.حالا کودک مهاجر بدون صرف هزینه و سختی‌های جذب و تاسیس یک مدرسه در کشوری خارجی، آمده‌اند تا در مدارس ایرانی به شیوه ایرانی در کنار دوستان ایرانی تحصیل کنند. تجربه نشان داده اگر آغوش مدارس ایرانی و معلمان و دوستان ایرانی برای آنها باز شود آنها در ایران و اروپا و افغانستان نمایندگان غیررسمی ایران می‌شوند و عامل پیشرفت جامعه خود با نگاهی همیشه دوستانه به ایران.