به گزارش روزپلاس، بعد از انتخاب گادی آیزنکوت، رئیس حزب یشار به عنوان مامور تشکیل کابینه جدید رژیم صهیونیستی، بزرگترین سوالی که مطرح می‌شود این است که آیا شمارش معکوس برای پایان دوره بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر کنونی رژیم اشغالگر آغاز شده است؟
شمارش معکوس برای پایان عمر سیاسی نتانیاهو آغاز شده است؟
شبکه المیادین در تحلیلی به این منظور به بررسی نتایج انتخابات آمریکا و رژیم صهیونیستی بر موازنه منطقه‌ای پرداخته و نوشت: با وجود اینکه صهیونیست‌ها نتانیاهو را به عنوان مامور تشکیل کابینه جدید انتخاب نکردند، اما او همچنان به قدرت چسبیده و برای ماندن در آن دست و پا می‌زند؛ زیرا قانون به او اجازه می‌دهد تا در تمام مدت 28 روزه‌ای که به آیزنکوت برای تشکیل دولت جدید داده شده است - مدت زمانی که برای دو هفته دیگر قابل تمدید است - در راس کابینه باقی بماند.
با این حال، اگر آیزنکوت در انجام وظیفه محوله خود شکست بخورد، چیزی که نتانیاهو به آن امیدوار است و به هر طریقی، چه قانونی و چه غیر قانونی، برای آن تلاش می‌کند، نتانیاهو می‌تواند برای یک دوره انتقالی بالقوه طولانی، در قدرت باقی بماند تا زمانی که یکی نفر از جمله خود او موفق به تشکیل یک ائتلاف پایدار شود.
اما اگر همه تلاش‌ها شکست بخورد، این مسیر با انحلال کنست و انتخابات جدید به پایان می‌رسد - سناریویی که نتانیاهو ترجیح می‌دهد. او امیدوار است که دور بعدی انتخابات، افکار عمومی را تغییر دهد و به او اجازه دهد کابینه‌ای با اکثریت قابل توجه در کنست تشکیل دهد.
این وضعیت به نتانیاهو فرصت دیگری می‌دهد تا برای یک دوره دیگر نخست وزیر بماند، دوره‌ای که او معتقد است می‌تواند رویای خود را برای ایجاد «اسرائیل بزرگ» و ساخت «معبد سوم» بر روی ویرانه‌های مسجد الاقصی محقق کند، به این امید که در تاریخ یهود به عنوان یکی از بزرگترین پادشاهان «اسرائیل» جاودانه شود. با این حال، شاخص‌های متعددی نشان می‌دهد که رویای او دیگر قابل دستیابی نیست.
جامعه صهیونیستی در حال حاضر مملو از تناقضاتی است که اجازه نمی‌دهد نتانیاهو در قدرت بماند، به ویژه از آنجایی که بسیاری از نهادها و نخبگان سیاسی و فکری اسرائیل اکنون خصومت شخصی عمیقی با او دارند. آنها معتقدند که نتانیاهو تبدیل به تهدیدی برای اسرائیل و شاید کل پروژه صهیونیستی شده است.
حقایقی که نتایج انتخابات در جامعه صهیونیستی فاش کرد
این رویکرد می‌تواند عامل تعیین‌کننده‌ای نه تنها در پایان دادن به دوران نتانیاهو، بلکه در آغاز فصل جدیدی در تاریخ کل منطقه باشد. نتایج انتخابات اخیر رژیم صهیونیستی نه تنها بیانگر اختلاف عمیق معمول میان نخبگان سیاسی و فکری جامعه صهیونیستی است، بلکه نشان می‌دهد که اسرائیل دیگر با استفاده از قدرت نظامی نمی‌تواند به دستاوردهای سیاسی برسد و این می‌تواند به معنای آغاز افول خود پروژه صهیونیستی باشد.
این انتخابات همچنین دو نوع تضاد را در زندگی سیاسی اسرائیل آشکار کرد: یکی مربوط به جامعه اسرائیل و دیگری مربوط به جامعه عرب. در مورد تضادهای درون جامعه اسرائیل، ائتلاف نتانیاهو نتوانست کرسی‌های پارلمانی کافی را برای تشکیل کابینت بعدی به دست آورد.
این نشان می‌دهد که جامعه صهیونیستی دیگر صرفاً به اعتراض به سیاست‌های فعلی بسنده نمی‌کند؛ بلکه به دنبال پس گرفتن اختیارات اعطا شده به کابینه برای ادامه این سیاست‌ها بوده و مصمم است آنها را تغییر دهد و رویکرد جدیدی اتخاذ کند.
از آنجا که اردوگاه مخالف، به ریاست آیزنکوت، فاقد یک برنامه سیاسی جایگزین روشن و منسجم است، به نظر می‌رسد تمایل به برکناری نتانیاهو و سیاست‌های او، عامل اصلی وحدت‌بخش در بین احزاب و جنبش‌های شرکت‌کننده در ائتلاف اپوزیسیون باشد.
قیام سیاسی اعراب
اما در مورد جامعه عرب، نتایج انتخابات نشان دهنده یک «قیام سیاسی» است، نه تنها به این دلیل که جامعه‌ای به حاشیه رانده شده و مظلوم است - وضعیتی که از زمان تأسیس رژیم جعلی اسرائیل در اراضی اشغالی فلسطین با آن روبرو بوده است - بلکه به این دلیل که اخیراً متوجه شده که همزمان با یک تهدید وجودی روبرو است.
تحلیل جامعه عرب یعنی فلسطینیان ساکن اراضی 1948، این است که اگر نتانیاهو دوباره به قدرت برسد، طرح آوارگی اجباری فلسطینیان خیلی سریع اجرا می‌شود. این رویکرد جامعه عربی دلیل میزان بالای مشارکت رأی‌دهندگان عرب، بیش از 80 درصد از کل رأی‌دهندگان، و فهرست‌های عربی را که در مجموع 19 کرسی در کنست را به دست آورده‌اند - که برای اولین بار از زمان اشغال فلسطین به دست صهیونیست‌هاست - توضیح می‌دهد.
درست است که جامعه عرب به خوبی از عدم وجود اختلافات اساسی بین دو اردوگاه رقیب صهیونیستی در مورد موضع خود مقابل حقوق تاریخی مردم فلسطین آگاه است، با این حال احساس می‌کند که بازگشت نتانیاهو به نخست وزیری فاجعه بزرگتری برای مردم فلسطین خواهد بود.
با این وجود، هنوز مشخص نیست که آیا آیزنکوت زیرکی و اراده لازم را برای خنثی کردن تلاش‌های نتانیاهو و جلوگیری از به قدرت رسیدن مجدد او خواهد داشت یا خیر.
تاثیر شکست ترامپ بر آینده سیاسی نتانیاهو
البته نمی‌توان گفت که نتایج انتخابات اخیر پارلمانی کنست رژیم صهیونیستی تنها عامل تعیین‌کننده آینده سیاسی نتانیاهو خواهد بود و انتظار می‌رود نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای ایالات متحده نیز تأثیر تعیین‌کننده‌ای داشته باشد، به ویژه از آنجایی که انتخابات آمریکا نه تنها منجر به شکست سنگین دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا و حزب جمهوری‌خواه شد، بلکه نشان داد که اکثریت مردم آمریکا ادامه جنگ علیه ایران را رد می‌کنند و خواستار توقف فوری آن هستند.
نتایج انتخابات آمریکا همچنین ثابت کرد که شهروندان آمریکایی از روابط ویژه رو به رشد بین ایالات متحده و اسرائیل که مرتکب نسل‌کشی علیه فلسطینیان می‌شود، احساس ناراحتی می‌کنند و خواستار ارزیابی مجدد این رابطه هستند. این صریحاً به معنای رد سیاست‌هایی است که نتانیاهو زندگی خود را وقف آن کرده است.
با این حال، هنوز مشخص نیست که آیا ترامپ آماده است از نتایج فاجعه‌بار انتخابات میان‌دوره‌ای درس بگیرد و بنابراین آماده تغییر سیاست‌هایی باشد که منجر به این نتایج شده است، به خصوص که او آشکارا از نتانیاهو حمایت کرد و تمام وزن خود را در انتخابات اسرائیل پشت سر او گذاشت.
آیا صفحه جدیدی در منطقه رقم می‌خورد؟
ناظران معتقدند از آنجا که نتانیاهو در انتخابات اسرائیل به نتایج دلخواه خود نرسید و حزب جمهوری‌خواه در انتخابات میان‌دوره‌ای شکست خورد و دیگر اکثریت را در هر دو مجلس کنگره در اختیار ندارد، احتمالاً تلاش‌ها برای از سرگیری جنگ با ایران کاهش می‌یابد و شانس دستیابی به توافق مذاکره‌ای با آن بیشتر می‌شود.
این سناریو به خصوص با توجه به اینکه کشورهای عربی و اسلامی منطقه به طور فعال در این مسیر تلاش می‌کنند، صادق است، به ویژه که آنها می‌دانند در صورت وقوع دوباره جنگ، بزرگترین بازنده خواهند بود.
در همین حال اگر نتانیاهو موفق به سرنگونی آیزنکوت نشود و نقشش در سیاست اسرائیل پایان یابد و همچنین اگر تلاش‌های میانجیگری عربی و اسلامی در متقاعد کردن ایران و ایالات متحده برای دستیابی به توافقی که به جنگ در همه جبهه‌ها پایان می‌دهد، موفق شود، چنین تحولی بدون شک راه را برای تغییرات گسترده در منطقه هموار خواهد کرد.
این نه به آن دلیل است که انتظار می‌رود کابینه آیزنکوت سیاست متفاوتی را در قبال جهان عرب به طور کلی و مسئله فلسطین به طور خاص اتخاذ کند ( به احتمال زیاد سیاست خارجی‌ای اتخاذ خواهد کرد که تفاوت چندانی با سیاست کابینت قبلی نداشته باشد) و نه به این دلیل که دولت ترامپ حمایت بی‌قید و شرط خود از اسرائیل را کنار خواهد گذاشت (به احتمال زیاد این دولت به تعصب کامل خود نسبت به هر کابینه آینده اسرائیل ادامه خواهد داد) بلکه به این دلیل است که در این سناریو، موازنه قدرت در منطقه بسیار متفاوت خواهد بود.
سقوط نتانیاهو از یک سو و تبدیل شدن ترامپ به یک اردک لنگ از سوی دیگر، تنها یک معنی خواهد داشت: پروژه صهیونیستی-آمریکایی در منطقه که صرفاً به نیروی نظامی متکی است، در دستیابی به اهداف خود شکست خورده است.
مقاومت ایران و متحدانش موجب شده که آمریکا و رژیم صهیونیستی محدودیت‌های قدرت نظامی خود را پس از شکست در تبدیل برتری نظامی قاطع به دستاوردهای ملموس سیاسی و استراتژیک، درک کنند.
اگر روند اینگونه پیش برود بعید نیست که منطقه صفحه گذشته را که پر از انواع بحران‌ها و جنگ‌ها بود، ورق بزند و فصل جدیدی را آغاز کند که در آن با ایجاد یک سیستم منطقه‌ای مؤثر برای امنیت جمعی، مشغول یافتن راه حلی برای خود باشد.